Definitie: Een aandeel is een bewijs van eigendom van een klein deel van een onderneming.

Als aandeelhouder ben je mede-eigenaar van het bedrijf. Je kunt rendement behalen door koerswinst (als het aandeel meer waard wordt) en eventueel door dividend (een winstuitkering).

Definitie: De AOW is het wettelijke basispensioen van de Nederlandse overheid voor iedereen die de AOW-gerechtigde leeftijd heeft bereikt.

De hoogte van de AOW is afhankelijk van het aantal jaren dat je in Nederland hebt gewoond of gewerkt en van je leefsituatie (alleenstaand of samenwonend).

Definitie: Asset allocatie is de verdeling van een beleggingsportefeuille over verschillende categorieën zoals aandelen, obligaties, vastgoed en contant geld.

Een gebalanceerde vermogensverdeling helpt het risico van beleggingen af te stemmen op het persoonlijke risicoprofiel en het beleggingsdoel.

Definitie: Een bearmarkt is een periode op de financiële markten waarin de koersen over een langere tijd aanhoudend dalen (meestal 20% of meer vanaf een hoogtepunt).

Het beursklimaat wordt in een bearmarkt gekenmerkt door pessimisme en een daling van het beleggersvertrouwen.

Definitie: Een bullmarkt is een periode op de financiële markten waarin de koersen over een langere tijd een stijgende trend vertonen.

In een bullmarkt heerst over het algemeen veel vertrouwen onder beleggers en stijgen de economische verwachtingen.

Definitie: Samengestelde rente, ook wel rente-op-rente genoemd, is de rente die je ontvangt over zowel je oorspronkelijke inleg als over de eerder opgebouwde rente.

Dit veroorzaakt een exponentiële groei van het vermogen op de lange termijn. Hoe langer het geld vaststaat of belegd blijft, hoe sterker het samengestelde effect werkt.

Definitie: Diversificatie is het verdelen van geld of beleggingen over verschillende categorieën, sectoren, regio's en bedrijven om risico's te verminderen.

Door spreiding op te zoeken voorkom je dat een slechte prestatie van één enkel bedrijf of één sector de gehele portefeuille zwaar treft.

Definitie: Dividend is een gedeelte van de winst van een onderneming dat aan de aandeelhouders wordt uitgekeerd.

Dividend kan worden uitgekeerd in contanten (cashdividend) of in extra aandelen (stockdividend). Bedrijven zijn niet verplicht dividend uit te keren.

Definitie: Het eigen risico is het verplichte vaste bedrag dat je per kalenderjaar eerst zelf moet betalen voor zorg uit het basispakket voordat de zorgverzekeraar vergoedt.

Naast het verplichte eigen risico kun je kiezen voor een vrijwillig verhoogd eigen risico in ruil voor een lagere maandelijkse premie.

Definitie: Een ETF (ook wel indexfonds of tracker genoemd) is een beursverhandeld beleggingsfonds dat een specifieke financiële index nauwkeurig volgt.

Met de aankoop van één ETF beleg je indirect in alle onderliggende aandelen of obligaties binnen die index, wat zorgt voor een brede spreiding tegen lage kosten.

Definitie: De Factor A is de jaarlijkse pensioenaanwas die aangeeft hoeveel je pensioenopbouw in een specifiek kalenderjaar is toegenomen via een werkgeverspensioen.

Je vindt de Factor A op het Uniform Pensioenoverzicht (UPO). Dit getal is noodzakelijk om te berekenen hoeveel jaarruimte je hebt voor fiscale pensioenaanvulling.

Definitie: Indexbeleggen is een passieve beleggingsstrategie waarbij gestreefd wordt naar het exact volgen van het rendement van een marktindex.

In plaats van te proberen de markt te verslaan, koopt een indexbelegger alle of een representatieve selectie van aandelen uit een index, vaak via een ETF.

Definitie: Inflatie is de gemiddelde stijging van het prijspeil van goederen en diensten over een bepaalde periode.

Wanneer er sprake is van inflatie, kun je met hetzelfde bedrag aan geld minder kopen. Dit betekent dat de koopkracht van spaargeld daalt.

Definitie: De jaarruimte is het maximale bedrag dat je in een kalenderjaar fiscaal vriendelijk mag inleggen op een aanvullende pensioenrekening.

Inleg binnen de jaarruimte is aftrekbaar van het belastbaar inkomen in Box 1 bij de inkomstenbelasting.

Definitie: Koopkracht is de hoeveelheid goederen en diensten die met het beschikbare inkomen gekocht kan worden.

De koopkracht verandert door een combinatie van inkomensontwikkeling (zoals salarisverhoging) en inflatie (prijsstijgingen).

Definitie: Een noodbuffer is een direct opneembaar geldbedrag op een spaarrekening, gereserveerd voor onvoorziene uitgaven.

Een noodbuffer voorkomt dat je bij financiële tegenvallers schulden moet maken of langetermijnbeleggingen ongunstig moet verkopen.

Definitie: Een obligatie is een verhandelbaar schuldbewijs uitgegeven door een overheid of onderneming om kapitaal op te halen.

Als obligatiehouder leen je geld uit aan de uitgevende instantie in ruil voor een vaste of variabele rentevergoeding (coupon) en terugbetaling van de hoofdsom.

Definitie: Een pensioengat is de situatie waarin het opgebouwde totale pensioen lager uitvalt dan het gewenste of benodigde inkomen na pensionering.

Een pensioengat kan ontstaan door van baan te wisselen, een periode in het buitenland te wonen, te starten als zzp'er of door deeltijdwerk.

Definitie: Rendement is de financiële opbrengst of het verlies van een investering, uitgedrukt als een percentage van het ingelegde kapitaal.

Rendement bestaat uit koersontwikkeling (waardestijging of -daling) en directe inkomsten (zoals rente of dividend).

Definitie: Een spaardeposito is een spaarvorm waarbij je een geldbedrag voor een vooraf afgesproken periode tegen een vaste rente vastzet bij een bank.

Gedurende de looptijd kun je het geld niet zonder kosten opnemen, maar in ruil daarvoor biedt de bank vaak een hogere rente dan op een gewone spaarrekening.

Definitie: Vaste lasten zijn noodzakelijke, terugkerende uitgaven met een vast karakter die contractueel of wettelijk vaststaan.

Voorbeelden zijn de hypotheek of huur, verzekeringen, energiekosten en abonnementen.

Definitie: Volatiliteit is de mate van beweeglijkheid van de koers van een financieel product binnen een bepaalde periode.

Een hoge volatiliteit betekent dat de koers in korte tijd sterk kan stijgen of dalen, wat duidt op een hoger kortetermijnrisico.

Definitie: De Wet op het financieel toezicht (Wft) is de Nederlandse wet die de regels vastlegt voor het toezicht op financiële instellingen en de bescherming van de consument.

De Wft waarborgt onder meer de deskundigheid van financieel dienstverleners, de transparantie van informatievoorziening en het voorkomen van misleiding.